We waren op zaterdag 25 juli al vroeg in Rotterdam voor de Zomercarnaval 2026. We wilden graag een terrasplek op de Witte de Withstraat. Maar we wisten dat de Witte de Withstraat tijdens het Zomercarnaval altijd één van de drukste plekken is. Veel plekken waren gereserveerd, sommige cafés moesten het terras nog opbouwen. Dat was voor ons een geluk. Tijdens het opbouwen plofte we maar snel op het terras, helemaal vooraan de weg. Misschien wel het mooiste plekje langs de route. Hoe dan ook, half elf zaten we al op het terras. Eerst maar aan de Cappucino.
Langzaam werd het drukker en de Witte de Withstraat raakte vol. Toen de parade eindelijk de straat bereikte, veranderde alles in één klap. De stoet leek eindeloos. Kleuren, veren, glitters, trommels, trompetten, dansers die met een energie voorbij kwamen die je vanzelf mee liet bewegen. De optocht duurde tot ongeveer vier uur in de middag. Al die tijd bleef de stroom van groepen, wagens en muziek maar komen. In totaal liepen er dat jaar zo’n 2700 deelnemers mee, verdeeld over 31 groepen, begeleid door 29 praalwagens die de straat vulden met ritme en verhalen. Vanaf ons terras zagen we hoe elke groep zijn eigen stijl had: sommige met traditionele dansen, andere met moderne beats, allemaal met trots en plezier.
Wat het Zomercarnaval zo bijzonder maakt, is dat het niet zomaar een Rotterdams feestje is. Het is een viering van culturen van over de hele wereld. De deelnemers kwamen uit Suriname, Curaçao, Haïti, Bolivia, Colombia, de Filipijnen en nog veel meer gemeenschappen die hun roots meenamen naar de straten van Rotterdam. Je zag het in de kleren, in de dansen, in de manier waarop mensen elkaar begroetten. Het voelde alsof de hele wereld even door de Witte de Withstraat trok.
Dit festival bestaat al sinds 1984 bestaat. In 2026 was het de 42e editie, en inmiddels staat het zelfs op de UNESCO‑lijst voor Immaterieel Cultureel Erfgoed. Dat merk je aan alles: de organisatie, de tradities, de trots van de groepen, de manier waarop het publiek reageert. Het is niet zomaar een optocht, het is een verhaal dat elk jaar opnieuw wordt verteld.
Onze plek op het terras bleek goud waard. We hadden schaduw, drinken binnen handbereik en toch het gevoel dat we midden in de parade stonden. De groepen vertraagden hier vaak door de drukte, waardoor we alles goed konden zien. Soms stopten de dansers even voor ons . De warmte, de muziek, het was een dag waarop de stad groter voelde dan normaal, voller, vrolijker, kleurrijker.
Reactie plaatsen
Reacties