We zijn inmiddels aangekomen op Komodo National Park. Dat ging niet vanzelf. Met een taxi worden we van het hotel naar de haven gebracht. Ophaaltijd was tussen 08:00 - 09:00 uur. De taxi was er zelfs al voor 08:00 uur. Nog nooit meegemaakt in Azie, dat mensen te vroeg zijn. We waren lekker op tijd in de haven, maar ja......dan wordt het wachten en nog eens wachten. Want de rest van de groep wordt eveneens opgehaald tussen 08:00 en 09:00 uur.

De haven is te vergelijken met een vliegveld. Heel veel mensen. Alles loopt door elkaar. Met Q-code (boardingspas) komen we weer een stap dichter bij onze boot. Dan worden wij met een bootje (vergelijk het met een shuttlebus) naar de grote boot gebracht. We varen met de Neptune Cruise Komodo. De Neptune Cruise Komodo is een 40‑meter phinisi‑boot. Een phinisi (ook: pinisi) is een traditionele houten zeilschoener uit Zuid‑Sulawesi, gebouwd door de Bugis- en Konjo‑volken. Het is een twee‑master met zeven zeilen, volledig met de hand gebouwd van ijzerhout (kayu besi) en teak, volgens een 700 jaar oude UNESCO‑erkende scheepsbouwtraditie. 

We gaan onze vakantie eindigen in luxe, we hebben een zeer comfortable cabin, het eten is geweldig op de boot. Maar we worden wel zeer actief de komende dagen. We moeten zelf een beetje uit onze comfortzone komen: Veel activiteiten in het water.

We zijn zo'n beetje de oudste aanboord, en worden door het cruise personeel papi en mami genoemd. Maar we doen nog actief en goed mee. We moeten vaak flink klimmen en capriolen uithalen om in de tender te komen. Een tender is een bootje met buitenboordmotor die de schakel vormt tussen de Neptune Cruise Komodo en de eilanden en snorkelspots. Zonder tender geen Komodo‑trip.

Gedurende de hele vaart maakt een fotograaf foto's en filmpjes. Ook van de onderwater wereld. We hebben driemaal gesnorkeld. Deze foto's zijn nog niet gepost.

Een groot verschil met onze trip over het eiland met Fores, zijn het aantal toeristen. Op Flores kunnen we het aantal toeristen dat we tegenkwamen op een hand tellen. Op Komodo National Park barst het van de toeristen. Hoewel ons wordt verteld dat het nu rustig is in vergelijking met de zomermaanden.

Tientallen schepen varen uit

Neptune Cruise Komodo

Onderweg worden we begroet door Dolfijnen. Maar ook zien we regelmatig schildpadden en vliegende vissen (wat een bijzonder gezicht is dat)

Komodo National Park ligt tussen Flores en Sumbawa in East Nusa Tenggara en bestaat uit drie grote eilanden (Komodo, Rinca, Padar) en meer dan 20 kleinere eilanden.  Het park werd in 1980 opgericht om de Komododraak te beschermen en staat sinds 1991 op de UNESCO‑Werelderfgoedlijst vanwege zijn unieke biodiversiteit, geologie en mariene ecosystemen.

Het is een plek waar savanneheuvels, roze stranden en kristalheldere wateren samenkomen — een landschap dat nergens anders ter wereld bestaat.

Komodo National Park is bijzonder omdat de Komododraken (de grootste hagedissen ter wereld) alleen hier leven. Ze kunnen tot 3 meter. De landschappen zijn uniek: Van de iconische Padar‑uitkijk tot de ruige savanne van Komodo tot de mangroves van Rinca. Het onderwaterleven is van wereldklasse. Komodo ligt in de Coral Triangle, met meer dan 1.000 vissoorten, manta’s, schildpadden, rifhaaien en kleurrijke koralen. We weten inmiddels hoe mooi dit is. Persoonlijk vind ik de sterke stromingen het meest interessant. De sterke sromingen in Komodo National Park ontstaan doordat twee grote oceaansystemen elkaar daar letterlijk ontmoeten: De Stille Oceaan en de Indische Oceaan. Tussen deze twee oceanen zit een natuurlijke drukverschil‑zone. Het water uit de Stille Oceaan is warmer en lichter, terwijl het water uit de Indische Oceaan koeler en zwaarder is. Dat veroorzaakt een constante “wateruitwisseling” tussen beide systemen. Dit fenomeen heet de Indonesian Throughflow — een van de krachtigste zeestromen ter wereld. En we kunnen er inmiddels over meepraten. Als je in zo'n stroming zit, kun je er niet tegenin zwemmen. Volledig kansloos

Snorkelen at Manta Point

Nooit een wens gehad om te snorkelen. Zwemmen in het algemeen en snorkelen in het bijzonder zijn niet de activiteiten waarvoor ik warm loop. We gaan snorkelen......zal wel, denken wij nog. We zullen niet veel zien. Af en toe een vis. Maar we drijven in kristalhelder water. En plots worden we omringd door enkele van de meest magnifieke wezens op aarde: De Manta. Manta Point biedt een van de beste mogelijkheden ter wereld om manta's te spotten – sierlijke reuzen die met een bijna meditatieve elegantie door het water glijden.

Werkelijk indrukwekkend als we snorkelen en zo'n ernom grote Manta zwemt onder ons. Niet te bevatten. 

Ook het snorkelen gaat inmiddels goed. De keren dat ik in het verleden gesnorkeld heb, had ik altijd ruzie met het masker. Je moet vooral niet door de neus ademen. Wonder boven wonder ging dat nu goed. Verder is het in dit gebied drijven en naar beneden kijken om de mooie koraal en vissen te aanschouwen.

Trekking at Padar Island

Padar Island is zonder twijfel het meest fotogenieke eiland van Komodo National Park. Het landschap lijkt haast onwerkelijk: Drie perfect gevormde baaien, elk met een eigen kleur strand, gescheiden door steile savanneheuvels die in de ochtendgloed goud oplichten. Vanaf de top zie je het eiland als een soort natuurmozaïek, een uniek panorama.

We vertrekken in het donker om 05:00 uur met de tender naar Padar Island. Mijn god, wat zijn hier veel toeristen. De guide zegt dat het aantal niets voorstelt bij het aantal toeristen in de zomervakantie. We staan in de rij voordat we Padar Island op kunnen. Maar dat gaat vrij vlot. Eenmaal op Padar Island zien we de zon opkomen.
De hike naar het uitzichtpunt is kort maar pittig. Het zweet druipt langs ons gezicht, ook op dit tijdstip in de vroege ochtend. Het pad slingert omhoog over droge, stoffige hellingen, met stenen trappen. Onderweg verandert het uitzicht voortdurend: eerst zie je de grillige kustlijn, daarna de drie halvemaanvormige stranden en uiteindelijk de volledige, iconische vorm van Padar. Boven wacht een 360‑graden panorama dat elke inspanning waard is.

Om stil te worden als je van bovenaf het landschap ziet.

Zonsopkomst met op de voorgrond een tender

Het iconische uitzichtpunt Padar

Pink Beach: Roze getinte kustlandschappen

Vervolgens bezoeken we Pink Beach op Komodo Island. Dit strand voelt heel intiem aan. Hoge, ruige heuvels omringen de kleine baai. Het zand heeft hier een dieprode tint. De lokale bevolking noemt het vaak "Pantai Merah". Het water is uitzonderlijk kalm en ondiep. Echter, zwemmen wordt afgeraden als we op het strand zijn: Een te sterke stroming. Dan heeft de fotograaf tijd voor een foto -en filmrapportage van ons. Helaas nog niet beschikbaar om hier te publiceren.  

Het water is hier kraakhelder helder, zo helder dat je de schaduwen van de vissen in het water kunt zien. Er zwemmen prachtige vissen voor aan het strand.

Het geheim van de kleur van Pink Beach: Kleine, rode korrels tussen de witte korrels. Fragiele stukjes van Tubipora musica, het orgelpijpkoraal dat diep in de baai groeide. En een nog kleiner, bijna onzichtbaar, rode schelpjes van foraminifera, microscopische wezentjes die hun leven in het rif hadden doorgebracht en nu, na hun dood, samen het strand kleurden.

Komodo-Island: Toegangspoort tot de wereld van de Komodovaranen

Wij varen naar Loh Liang. Loh Liang is het officiële rangerstation en de hoofdingang van het bekende Komodo Island. Het fungeert als de primaire toegangspoort tot het Komodo National Park (dat sinds 1991 op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat). Dit is de absolute nummer één locatie om de grootste levende hagedis ter wereld in zijn natuurlijke, ruige habitat te spotten. Het landschap bestaat uit droge, savanne-achtige heuvels, zanderige paden en tropisch bos.

We meren aan bij de iconische houten pier. Loh Liang zelf is de officiële naam van de baai en het rangerstation. Vanuit Loh Liang wandelen we door een droge savanneomgeving. Veel open vlaktes, lontar‑palmen, heuvels en stoffige paden. Er leeft veel wild in deze omgeving zoals herten, wilde zwijnen, tropische vogels — en natuurlijk varanen.  Ook komen we door Kampung Komodo (ook wel Komodo Village genoemd). Dit is een levendig vissersdorp waar de lokale Ata Modo-bevolking woont. De huizen zijn daar bewust op palen (Rumah Panggung) gebouwd om te voorkomen dat komodovaranen zomaar naar binnen lopen.

Komodo‑varanen zijn de grootste levende hagedissen ter wereld. Geen enkele andere nog bestaande hagedissoort wordt zo lang, zo zwaar en zo krachtig. Ze kunnen tot 3 meter lang worden. Gemiddeld wegen ze 70-90 Kilo, maar grote exemplaren halen de 150-160 Kilo. 

Ze worden ook Dragons (draken)  worden genoemd, Dit heeft alles te maken met hoe mensen de Komodo varanen ervaren.  De naam is ontstaan uit een combinatie van uiterlijk, gedrag, mythologie en de eerste Europese beschrijvingen. Het is eigenlijk een prachtig voorbeeld van hoe natuur en verbeelding elkaar raken.

Komodo‑varanen zijn gevaarlijk — maar alleen onder bepaalde omstandigheden. Een Komodo‑varaan scheurt en bijt niet netjes. De beet veroorzaakt diepe wonden. Daarnaast bevat hun speeksel toxines die bloedstolling remmen en de bloeddruk verlagen. Dat maakt een beet extra riskant. Je kunt de Komodo-varanen alleen bezoeken met een lokale gids. Er gaan maar liefst 3 gidsen mee voor een groep van 12 man. Afstand bewaren, dat is wat we moeten doen.

Ze eten met gemak een hert, wild zwijn en buffels op. Varanen die geboren worden, moeten direct zelf in een boom klimmen om te overleven, anders worden ze door de volwassen Komodo-varaan opgegeten. De eerste 2-3 jaar leven ze in een boom. 

Rangers beschermen het ecosysteem, niet de dieren zelf. De dieren worden niet gevoerd en opgevangen. Het Komodo National Park volgt een strikte wildlife‑policy: “Laat de natuur haar werk doen".

We wandelen door  de savanne. Rangers die precies weten welke varaan waar ligt — ze kennen ze bijna individueel. De komodo-varanen liggen gewoon onder de bomen, alsof ze de plek bewaken. Helaas zien we ze niet lopen. Maar het zijn indrukwekkende beesten. Om stil van te worden. Prachtig om te zien. 

Voor de goede orde: We zaten op meer dan 5 meter afstand van deze Komodo veraan. Het is een foto trucje waardoor het lijkt alsof we onze handen op de Komodo veraan hebben liggen.

Een zeldzame ontmoeting: Een baby varaan in een boom

We sluiten de dag af op Waeluli Beach. Dit is een klein wit strand midden in de Savuszee. Het strand is een overblijfsel van het koraalrif. Het is een fantastiche plek om de zonsondergang te bekijken. En jawel hoor, op ons laatste avond in Indonesie krijgen we een perfecte zonsondergang. Kunnen we dat ook afvinken.