Indonesië, waarom weet ik niet, maar het heeft nooit in onze vakantieplannen gezeten. Hoewel we Azië geweldig vinden, vooral om het heerlijke eten, de vriendelijke mensen, de sfeer, de chaos en het onverwachte, wij zelfs de nodige landen op dit continent al bezocht hebben, hebben we Indonesië links laten liggen in het onze reisplannen.
Wellicht stond Indonesië onbewust niet op mijn lijstje om de tsunamie in de Indische Oceaan op 26 december 2004. Hoe dan ook, vlak voor onze vakantie wordt onze bestemming in Indonesië ook opgeschrikt door natuurgeweld. In Augustus krijgt Flores te maken met een aardbeving. In September wordt het vliegveld in Jakarta stilgelegd in verband met een vulkaan uitbarsting.
Wat blijkt ‘ we gaan naar de ring of fire’. Nog nooit van gehoord. De zogenaamde Ring of Fire is een hoefijzervormig gebied rondom de Grote Oceaan die goed is voor negentig procent van alle geologische activiteit op aarde. Om het nog wat meer duiding te geven: De Ring of Fire is het gebied waar de meest verwoestende natuurrampen in de geschiedenis hebben plaatsgevonden. Denk aan de aardbeving in Nepal in 2015 of de eerder benoemde tsunami in de Indische Oceaan in 2004. Maar ook de aardbevingen op Lombok en de Gili-eilanden, en de aardbeving gevolgd door een tsunami op Sulawesi in 2018.
Maar wat blijkt nog meer? Ook Japan en Nieuw-Zeeland, beide staan hoog op mijn bucketlist, liggen in ring of fire. Eigenlijk stond Japan op de planning. Maar een groot en mooi project op het werk, maakt een vakantie van 4 weken en zelfs wat meer dat nodig is om Japan op onze manier te ondekken onmogelijk. Maar wat is haalbaar in 2 tot 2,5 week? En rekening houden met de maand oktober. Dus ook nog goed mooi en zonnig weer aan het eisenlijstje toevoegen. Na wat onderzoek kwam Flores als serieuze reisbestemming op de agenda terecht.
Flores is een authentieke reisbestemming. Flores is geen toeristische hotspot zoals Bali maar een puur eiland waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Op Flores vind je ongerepte stranden, indrukwekkende vulkanen, een weelderige jungle, spinnenweb rijstvelden, prachtige zonsondergangen, traditionele dorpjes en een lieve gastvrije bevolking. Ten westen van Flores ligt het Komodo National Park. Dit geeft ons de kans om de vakantie in stijl af te sluiten op een boot.
Op woensdag 30 september vertrekken we met Garuda Indonesië. Ook het uitzoeken van de vlucht bracht de nodige hoofdbrekens. Vliegen via het Midden-Oosten? Prijstechnisch is dat een direct een ‘ Ja’. Maar willen we dat gelet op de Iran oorlog. Garuda Indonesië vliegt netjes om het oorlogsgebied heen. Een keuze dat meer rust geeft.
Het wordt een lange vlucht. We zijn 10 tot 11 uur gewend, maar naar Jakarta is het 14,5 uur vliegen. Economy class betekent 14,5 uur stil zitten, zittend slapen, pffff.
We hebben enigszins geluk. Het vliegtuig zweeft snel door de lucht. We zijn zeker een uur eerder in Jakarta dan gepland. Via Jakarta vliegen we door naar Bali. Het idee is om na een lange reis, eerst bij te komen op Bali. Genieten van zon, strand, heerlijk eten en vooral rust. Op internet werd mijn aandacht al snel getrokken naar Nusa Lembongan. Dit is een eilanden groep onder Bali maar wel behorend tot Bali. Verblijven op Nusa Lembongan biedt een heerlijke rustige sfeer, prachtige witte stranden en een handige ontsnapping aan de drukte van het hoofdeiland Bali. Geen massa toerisme, kleinschalig en knus.
Uiteindelijk stappen we in Bali uit het vliegtuig. In tegenstelling tot onze ervaringen op andere vakanties, komen onze koffers direct van de band. We kunnen naar buiten, op zoek naar een taxi.
En als we buiten komen….de lach komt op ons gezicht na een lange reis. We ruiken Azië. Vraag me niet wat dat voor geur is, maar het laat zich omschrijven als een zoete geur of de geur van lekkere wierookstokjes.
Met de taxi gaan we naar ons overnachtingshotel. Het beeld is vertrouwd vanuit de taxi. Honderden scooters, chaos op de weg en veel getoeter. Welkom terug in Azië. Het is nog geen 20 KM maar we doen er meer als een uur over. Ons hotel zit aan het strand. Vlak bij de haven. Druk, druk, druk, blijkbaar wil iedereen daar naar toe.
In het hotel gaat het zoals je verwacht in Azië. Je wordt door 4 mensen tegelijk geholpen. De één brengt een heerlijk drankje met de smaak van kaneel. Heel bijzonder. Maar wel lekker. De anderen doen de check in. Tenslotte brengen ze naar je kamer. Kamer? We krijgen een heel huis. Echt prachtig. En ook dit voldoet aan onze verwachtingen: Ons verblijf is een meester werk van hout. De prachtige huizen zijn omringd door planten en bloemen. Weelderige planten en bloemen groei. Ook typisch Aziatisch, zoals op de bloemenmarkt in Bangkok. Het complex is kleinschalig. Twee kleine fijne zwembaden, waar we de lange vlucht van ons lijf af kunnen spetteren. Dan nog wat eten. Het lijkt wel de kaart van de Chinees om de hoek in ons land. Maar dan wel lekkerder.
Een perfecte start van de vakantie. Morgen door naar Nusa Lembongan.
We staan vroeg op. Hoewel de boot vertrekt om 09:15 uur, moeten we om 08:00 uur inchecken. We zijn er om 07:45 uur. Het is er rustig. Mijn verwachting is dat het niet druk wordt. Om 08:45 zitten we er nog. Maar dan in een geheel andere situatie. Vooral in Aziatische sferen: het is er super chaotisch druk, alles en iedereen loopt door elkaar heen, geen informatie, ozne koffers zijn opgehaald, maar waarheen? Dan moeten we naar de haven lopen. Het wordt nog chaotischer. Er lopen meerdere groepen tegelijkertijd naar de haven, wat en waar is onze groep? Aangekomen op de haven, blijft het chaotisch totdat we op de boot zitten. We zitten in een afgesloten boot, met minder leuke ervaringen in onze reis naar Vietnam en recente berichtgeving over gezonken veerboten in Indonesië, vertrouwen we het niet helemaal. We kibbelen over wat de beste plek is voor het geval dat…..we besluiten rustig te gaan zitten, maar openen wel het raam langs ons. Ik vraag me af of we door deze geopende raam naar buiten kunnen als het moet. Ik vrees dat ik er met kop en schouders uit kan komen, maar zal blijven hangen bij mijn buik.
Eind goed al goed, na een half uur rustige vaart zijn we aangekomen op Nusa Lembongan. De eerst indruk is relax. Vanuit de boot stappen we over in een ander boot die ons op het strand afzet. Het personeel draagt onze koffers naar het strand. De taxi chauffeur staat al op ons te wachten. De taxi chauffeur spreekt niet echt Engels. Na wat gebaren taal en Google maps eten we zeker dat het de goede taxi chauffeur is en ons naar het juiste hotel brengt. Het zijn andere taxi’s dan die we gewend zijn. Het zijn omgebouwde, kleine pick-up trucks. De laadbak achterin is voorzien van een overkapping tegen de zon en twee houten bankjes die tegenover elkaar staan, zodat er plek is voor zo'n 6 tot 8 personen. We zitten er lekker ruim in met zijn tweeën. De wegen waarover we rijden zijn slecht en zijn wat we in Nederland noemen fietspaden. Als we een bult op rijden, moeten we onze koffers nog een keer redden. Ze glijden bijna uit de truck. Een heldendaad van Susan. Hoewel dat de nodig boze blikken voor mij oplevert, want dat zou mijn taak moeten zijn.
We komen aan op bestemming Sandy Bay. Dit is een prachtige baai en populaire strandlocatie aan de zuidwestkust van het eiland Nusa Lembongan, direct naast de ruige rotsen van Devil's Tear. De zee bij Sandy Bay is erg wild met krachtige stromingen. Zwemmen in de baai zelf wordt sterk afgeraden vanwege de rotsen en gevaarlijke golven. Daarentegen heeft dit strand een geweldige beachclub: Sandy Bay Beach Club. Dit is het bekendste middelpunt van de baai. Het is een populair en sfeervol restaurant en beachclub met een zwembad, waar we genieten van heerlijke gerechten en drankjes. Vanuit het zwembadje kijken we uit over de golven van de zee. Heerlijke zitplekken en ligbanken met fraaie muziek op de achtergrond, wat wil je nog meer?
We overnachten bij Shacks at Sandy Bay. Een ultieme hidden gem op Nusa Lemongan. Het is het échte eilandgevoel op Nusa Lembongan—ver weg van de grote resorts en de drukte. Dit is precies het soort plek waarvoor je naar Indonesië reist. Het heeft even wat moeite gekost om een reservering te maken, ik ben er bijna twee weken mee bezig geweest.
Ten eerste het vinden van dit plekje. Ik had via Booking.com al twee andere hotels gezien in deze omgeving, maar het was net niet wat we zochten. Via Google Maps en niet via de bekende booking platforms kwam ik op de Sharks at Sandy Bay terecht, een gelukje zeg maar.
Ten tweede omdat de boeking rechtstreeks gemaakt moest worden bij de Sharks at Sandy Bay. Eerst de onduidelijke communicatie (slecht Engels), dan de vraag of het betrouwbaar is en dan het geld overmaken van een Nederlandse rekening naar een Indonische rekening. Maar de beloning is er, als we onze intrek nemen in. Van buiten ziet het eruit als een verzameling charmante, houten hutjes, maar schijn bedriegt. Binnenin vind je een perfecte mix van rustieke eilandvibes en moderne luxe. Het is kleinschalig, ontzettend stijlvol ingericht, een prachtige badkamer in de buitenlucht en omgeven door een prachtig groene, tropische tuin. De ultieme oase van rust! Een super relaxte en intieme sfeer. Het voelt bijna alsof wij ons eigen stukje paradijs hebben gehuurd.
